ว่าด้วยปัญญาญาณ (Intuition)

วันนี้เป็นวันแรกที่ได้มาเรียนในหลักสูตร 3 วันในหลักสูตร “ภาวะการนำเพื่อการข้ามพ้น (Leadership for Transcendence)” ที่ สสส. ซอยงามดูพลี ประเด็นที่ถูกหยิบขึ้นมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ใน Class ในวันนี้ คือ หัวข้อเรื่อง Intuition ซึ่งมีคำเรียกเป็นภาษาไทยว่า “ญาณทัศนะ” หรืออาจจะใช้คำว่า “ปัญญาญาณ” แต่จะใช้คำอะไรคงไม่สำคัญไปกว่าการทำความเข้าใจกับมัน หากจะลองถามกับตัวเองว่าเรามี “Intuition” หรือไม่ ? สำหรับผมแล้วก็คงจะมีในเชิง Sense ที่สัมผัสกับผู้คนที่เข้ามาในชีวิต พิจารณาว่าคนไหนที่เราน่าคบค้าสมาคมด้วย คนไหนที่เราต้องวางตัวห่าง ๆ ไว้ หรือบางเรื่องมันมีความคิดที่ปิ๊งแว๊บเองขึ้นมาในหัวขณะที่เดินเล่นออกกำลังกายรอบหมู่บ้าน อยู่ดี ๆ ก็คิดได้ ถ้าจะถามว่าเชื่อไหมว่ามีเรื่อง “Intuition” ? ก็เชื่อและมั่นใจว่ามีอยู่จริง เพียงแต่ระดับการรับรู้ของแต่ละคน อาจจะมีต่าง ๆ กันไป ถ้าจะให้อธิบายความหมายของคำว่า “Intuition” นั้น ผมมองว่าเราสามารถรับรู้สิ่งต่าง ๆ รอบตัวเราได้ สามารถสัมผัสถึงพลังงานที่คนรอบข้าง บรรยากาศโดยรอบได้ หากเราลองใช้ความเงียบอยู่กับตัวเองนิ่ง ๆ ปิดการรับรู้ที่ใช้ประสาทสัมผัสปกติของเราไม่ว่าจะเป็นในรูป […]

ตรรกศาสตร์กับการดำเนินชีวิต

ตรรกศาสตร์กับการดำเนินชีวิต รัก… เกลียด… เชื่อฟัง… ดื้อ… ดี… ไม่ดี… ต่างล้วนเป็นตัวแปรอิสระที่ไม่ขึ้นต่อกัน ไม่สามารถใชัตรรกศาสตร์อธิบายเชื่อมโยงความสัมพันธ์ให้เกี่ยวข้องกันได้ เช่น เรามักได้ยินผู้ใหญ่พร่ำสอนบ่อย ๆ ว่า “เด็กดีต้องเชื่อฟัง” “เด็กดีต้องไม่ดื้อ” ลองมาใช้ตรรกศาสตร์ขบคิดดู ถ้าหนูเชื่อฟังแล้วหนูเป็นคนดี…จริงหรือ ? หนูเป็นคนดีก็ต่อเมื่อหนูเชื่อฟัง…จริงหรือ ? ชวนให้คิดกันต่อครับ อย่าเพิ่งด่วนตัดสินใจ เพ่งโทษใครว่าเป็น “คนดี” “คนไม่ดี” เพียงเพราะคำว่า รัก… เกลียด… เชื่อฟัง… ดื้อ… จงตั้งสติใคร่ครวญ “ห้อยแขวนคำพิพากษา” “นายเรียนรู้” “อาจารย์บุญเลิศ คณาธนสาร” boonlert.alert@gmail.com 086-7771833  

เปิดพื้นที่แห่งการรับฟัง

(บทความนี้ตีพิมพ์ในคอลัมน์ “Life is Learning” นสพ.กรุงเทพธุรกิจ วันอาทิตย์ที่ ​13/07/2557) “Please listen carefully and try to hear what i am not saying” – Charles Finn สุ-จิ-ปุ-ลิ ทักษะการฟัง คือ หนึ่งในทักษะที่เป็นหัวใจของนักปราชญ์ พอผู้เขียนได้เห็น Quote นี้แล้ว ยิ่งทำให้มาย้อนคิดอีกว่าแท้ที่จริงแล้ว คำว่า LISTEN ประกอบด้วยตัวภาษาอังกฤษ 6 ตัว ที่พอมาจัดเรียงใหม่จะได้เป็นคำว่า SILENT ที่แปลว่า ความเงียบ ใช่แล้วการที่เราจะสามารถฟังผู้อื่นได้ดีนั้น เราจะต้องเงียบเสียงตัวเราเอง ไม่พูดแทรก ขัดจังหวะ และคำว่า HEAR ที่แปลว่า รับรู้ได้ยิน นั้น ก็ออกเสียงพ้องกับกับคำว่า HERE ที่แปลว่า ที่นี่ ตรงนี้ แน่นอนอีกเช่นกัน การที่เราจะสามารถฟังผู้อื่นได้ดียิ่งขึ้นนั้น […]

หายนะสนทนา สู่ สุนทรียสนทนา

(บทความนี้ตีพิมพ์ในคอลัมน์ “Life is Learning” นสพ.กรุงเทพธุรกิจ วันอาทิตย์ที่ ​11/05/2557) ในท่ามกลางวิกฤติปัญหาบ้านเมืองที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน มีผู้ใหญ่หลายท่านได้แนะให้ทุกฝ่ายหันหน้าเข้าหากัน เพื่อพูดคุยหาทางออกของปัญหา ด้วยวิธีการสุนทรียสนทนา (Dialogue) จากประสบการณ์ของผู้เขียนที่เคยเข้าร่วมวง Dialogue ก็ได้เรียนรู้มุมมองที่เป็นประโยชน์หลายประเด็นสำคัญ ๆ ดังนี้ 1. “สุนทรียสนทนา” (Dialogue) ไม่ใช่ยาวิเศษ ที่จะสามารถนำใช้ในการแก้ปัญหาใดก็ได้ในทันที แต่ Dialogue คือ จุดเริ่มต้นกระบวนการในการเรียนรู้ร่วมกัน โดยการปล่อยวางความคิด ห้อยแขวนคำพิพากษาไว้ก่อน อย่าเพิ่งด่วนตัดสินความคิดคนอื่น ดังนั้นจึงต้องมีกติกาว่า คนที่มีสิทธิ์พูดนั้น คือ คนที่ถือแท่ง Indian Stick เพราะต้องการให้ทุกคนที่เหลือตั้งใจฟังคนที่พูด หรือกติกาในวงที่ว่า เมื่อพูดจบแล้ว จะต้องคั่นให้คนอื่น ๆ ภายในวงพูดบ้าง 4-5 คน จึงจะสามารถใช้สิทธิ์พูดได้ เพราะจะได้ทำให้เราปล่อยวางความคิด ไม่ด่วนตัดสินผู้อื่น อันนี้เราสามารถ check กับตัวเองได้ว่าเราปล่อยวางจริงไหม ไม่ตัดสินจริงไหม ด้วยการฟังเสียงจากภายใน (Inner Voice) ในตัวเราเอง ว่าเวลาคนอื่นพูดอยู่ […]

Power of Questions

(บทความนี้ตีพิมพ์ในคอลัมน์ “Life is Learning” นสพ.กรุงเทพธุรกิจ วันอาทิตย์ที่ ​13/04/2557) “ทุก ๆ ครั้ง ที่เรากำลังจะได้อะไร” ให้ถามต่อไปว่า “แล้วคนอื่นเสียอะไรไปบ้าง” “อย่าถามว่าฉันจะได้อะไร” แต่จงถามว่า “แล้วฉันจะให้อะไรกับคนอื่นได้บ้าง” (สาระธรรมเพื่อมวลชน จากท่าน ว.วชิรเมธี) มีคนกล่าวไว้ว่า “คำถามที่ทรงพลัง สร้างการเปลี่ยนแปลงอันยิ่งใหญ่”   เวลาเราร่วมมือกันทำอะไรส่วนใหญ่เรามักมองเพียง 2 มิติ คือ หากทำเรื่องนี้สำเร็จแล้ว เธอจะได้อะไร และหากทำเรื่องนี้สำเร็จแล้ว ฉันจะได้อะไร เราต้องขยายกรอบความคิดออกไปว่า หากทำเรื่องนี้สำเร็จแล้ว สังคมจะได้อะไร หากทำเรื่องนี้สำเร็จแล้ว  ประเทศชาติจะได้อะไร ไม่ต้องไปมัวกังวลว่าเราจะได้อะไรหรือไม่ การที่เราจะขยายกรอบความคิดเราให้ออกไปได้ไกลนั้น ขึ้นอยู่กับคำถามเป็นสำคัญ ผู้เขียนนึกถึงเทคนิคการตั้งคำถามอันทรงพลัง ในหนังสือที่ชื่อว่า “เดอะ เวิลด์ คาเฟ่” เขียนโดย ฆวนนิต้า บราวน์ และ เดวิด ไอแซคส์  แปลเป็นภาษาไทยโดย เจริญเกียรติ ธนสุขถาวร และกฤตศรี สามะพุทธิ […]